Zwierzęta w dolnośląskich lasach

Na te i wiele innych pytań próbowano odpowiedzieć podczas konferencji naukowej pt. „Gospodarka łowiecka i ochrona populacji dzikich zwierząt na terenie RDLP Wrocław”, która odbyła się w grudniu ub.r. we Wrocławiu. Sympozjum zorganizowano wspólnie z wrocławskim Uniwersytetem Przyrodniczym i Zakładem Ekologii, Badań Łowieckich i Ekoturystyki Instytutu Biologii Akademii Pedagogicznej w Krakowie.

– W 2007 roku na terenie RDLP Wrocław wyznaczono granice nowych łowieckich rejonów hodowlanych, a następnie opracowano plany hodowlane na lata 2007-2017. W przedsięwzięciu tym uczestniczyło prawie 1000 osób związanych z nauką, leśnictwem oraz praktyką łowiecką. Po raz pierwszy wykonano w Polsce na tak szeroką skalę prace, podczas których – stosując obiektywne metody – oceniono liczebność najważniejszych gatunków zwierząt łownych. Zebrano również dane dotyczące liczebności i rozmieszczenia populacji głuszca, cietrzewia oraz wydry, a z wynikami postanowiono zapoznać większe grono osób i stąd, między innymi, pomysł zorganizowania konferencji – powiedział Adam Płaksej, ówczesny dyrektor RDLP Wrocław. [...]

Teren Dolnego Śląska podzielony został na 380 obwodów łowieckich, z których 360 znajduje się w granicach RDLP Wrocław. Zdecydowana większość z nich jest wydzierżawiona kołom łowieckim Polskiego Związku Łowieckiego. W skład ośrodków hodowli zwierzyny Lasów Państwowych wchodzi 16 obwodów. Lasy Państwowe dokładają starań, aby w zarządzanych przez nadleśnictwa ośrodkach hodowli w pełni realizować zadania wynikające z prawa łowieckiego. Jednym z przejawów tego rodzaju działań jest, między innymi, wieloletnia współpraca z różnymi ośrodkami naukowymi w zakresie np. doskonalenia hodowli muflonów czy profilaktyki weterynaryjnej w odniesieniu do wszystkich gatunków zwierzyny grubej.

Ponadto są też próby przywracania w łowiskach zwierzyny drobnej, ochrona i próby restytucji gatunków chronionych – w tym cietrzewia i głuszca. Warto w tym miejscu wspomnieć, że prawidłowa gospodarka łowiecka powinna uwzględniać zależność np. pomiędzy zagęszczeniem populacji jelenia, daniela, sarny czy muflona a szkodami wyrządzanymi przez te zwierzęta w drzewostanach. Brak jednak pełnych danych na ten temat uniemożliwia określenie dopuszczalnego zagęszczenia populacji tych gatunków.

Ewa Kwiecień

Więcej w papierowym wydaniu „Głosu Lasu”