XIII konferencja „Współczesne zagadnienia edukacji leśnej społeczeństwa”

Wiele nadleśnictw, parków narodowych i krajobrazowych czy ośrodków edukacji przyrodniczej animuje ciekawe przedsięwzięcia, jednak nie potrafi ich dobrze medialnie zaprezentować społeczeństwu, czasami myląc promocję z propagandą. Brak właściwie skonstruowanej i zaadresowanej informacji może przyczynić się do niepowodzenia podejmowanych inicjatyw i marnotrawienia funduszy. Stąd niestety nadal niesprawiedliwe opinie i stereotypy zarówno o leśnikach, jak i przyrodnikach.

Z jednej strony mamy do czynienia z mitem leśników, którzy wycinają polskie lasy, z drugiej zaś przyrodników, którzy przywiązują się linami do drzew. Intencją organizatorów jest przedstawienie metod obalania takich stereotypów za pomocą profesjonalnych narzędzi i rzeczowych argumentów. Dlatego trzynaste (szczęśliwe!) spotkanie w Rogowie poświęcone będzie doskonaleniu umiejętności kreowania odpowiedniego wizerunku firmy oraz działań własnych, promocji, współpracy z mediami oraz podobnym zagadnieniom.

Pragniemy wspólnie znaleźć odpowiedź na niektóre pytania: jak szukać społecznej akceptacji podejmowanych działań PR i edukacyjnych, by w powszechnej opinii lasów przybywało, a nie odwrotnie? Jak angażować NGO'sy w sytuacji ich następującej komercjalizacji i upadku misji wolontariatu? Szczególnie także pragniemy skupić się na kształtowaniu komunikatu wizualnego, jakim są tablice i foldery edukacyjne oraz artykuły prasowe, które w kontekście budowania public relations mogą pełnić bardzo istotne funkcje.

Osobnym zagadnieniem jest poważny problem konsekwencji dalszego promowania usług edukacyjnych w Lasach, w kontekście wydolności osób zajmujących się edukacją ekologiczną w Polsce w chwili trwającej restrukturyzacji parków krajobrazowych oraz pogarszającej się koniunktury na drewno. Istnieje zatem pilna potrzeba przygotowania odpowiedniej strategii oraz systemowych rozwiązań zmierzających do wniesienia choćby w niewielkim zakresie opłat za masową edukację przyrodniczo-leśną, np. na ścieżkach. Może właśnie nadchodzi czas, aby edukacja leśna zaczęła zarabiać na siebie? Może to jest właściwa odpowiedź na rosnące oczekiwania społeczne z jednej strony, a możliwość spełniania w praktyce pozaprodukcyjnych funkcji lasu?

Dariusz Anderwald
CEPL w Rogowie