Dziwnaki uczą lasu

Premiera spektaklu odbyła się w niedzielny wieczór (23 kwietnia) w Sali Kameralnej Teatru Nowego w Warszawie, przy ul Puławskiej 37/39, pozostawiając najmłodszym widzom niezapomniane wrażenia. Sztuka Roberta Tondery, aktora Teatru Nowego, w jednej osobie: autora sztuki, autora scenariusza, również odtwórcy jednej z głównych ról, bardzo się dzieciom, ale również towarzyszącym im rodzicom spodobała.

Dziwnaki to wymyślona przez R. Tonderę sympatyczna rodzina żyjących w lesie stworków: Bamboli i Fryzoli (rodzice) oraz ich dwojga dzieci: Pompoli i Gągola. W życie tych postaci - o różnych typach osobowości, różnych charakterach, wplecione zostały bardzo sprytnie, pełniące w lesie bardzo ważną rolę, różne grupy owadów. Ich funkcje w spektaklu (na etapie tworzenia sztuki) były konsultowane z leśnikiem, rolę konsultanta pełnił Piotr Pukos.

Psotnik i kraśnik

Najmłodsi widzowie (sztuka jest przeznaczona właśnie dla dzieci w wieku przedszkolnym i uczniów szkoły podstawowej nauczania początkowego) śledząc konflikt między rodzeństwem i sposób w jaki go rozwiązują rodzice, zupełnie bezwiednie zapoznają się z światem leśnych owadów, a więc m. innymi z psotnikiem kołatkiem, jelonkiem rogaczem, turkuciem podjadkiem, biegaczem zielonozłotym i kraśnikiem siedmioplamkiem.

Ci bohaterowie właśnie stają się kluczem do poznania podstawowych praw, rządzących życiem w lesie. One z kolei dają pretekst do formułowania (znów na marginesie toczącej się akcji) zasad: tego, co goszczący w lesie powinien, a czego nie powinien robić. I pozwalają na przedstawianie konkretnych sytuacji, na przykład tego, jak ogromnym dramatem dla lasu i jego wszystkich mieszkańców jest pożar.

Bajkowa scenografia, feeria świateł i dźwięków (Bambol i Fryzola, także Gągol i Pompola śpiewają w czasie spektaklu kilka solowych albo rozpisanych na kilka głosów piosenek) sprawiają, że edukacyjne treści „Dziwnaków” wchodzą w najmłodszych widzów jak w masło. Ten efekt wzmacnia znakomita gra pięciorga młodych aktorów: Joanny Górniak, Brygidy Turowskiej, Macieja Więckowskiego, Andrzeja Niemirskiego i Roberta Tondery, odgrywającego rolę Hieronima - sąsiada rodziny Dziwnaków. Dynamika, jakby powiedzieli dzisiejsi młodzi ludzie „power”, płynący z tych aktorów, udziela się na widowni.

Fotogramy i spotkania

Koniec spektaklu był w dniu prapremiery początkiem spotkania grających w nim aktorów z dziećmi (przy ciasteczkach i sokach) w foyer. Dyskutujący o sztuce mieli okazję to czynić, oglądając piękne fotogramy owadów dr Stanisława Kinelskiego, którą to wystawę, przy okazji prapremiery sztuki przygotowano.

- Niezależnie od tego czy spektakl odniesie sukces czy będzie klapą, jedno i drugie biorę na siebie - powiedział nam Robert Tondera. - To ja głównie czuję się zań odpowiedzialny-.

Sądząc z bardzo pozytywnej reakcji widowni na prapremierze sztuki, biletach wyprzedanych na najbliższe spektakle, zanosi się na sukces. R. Tondera mówi, że podda jeszcze swoje dzieło osądowi jurorów na kilku festiwalach sztuk dla dzieci. Jeśli i one będą pozytywne, „Dziwnaki’ wejdą zapewne do arsenału środków, którym dysponuje edukacja leśna (i nie tylko leśna) na stałe.

Eugeniusz Pudlis