O edukacji leśnej w Lasach Janowskich

Konferencję zorganizowały Dyrekcja Generalna LP i Towarzystwo Przyjaciół Lasu. Do udziału w niej zostali zaproszeni nie tylko edukatorzy z Lasów Państwowych i parków narodowych, ale również pedagodzy, pracownicy kuratoriów, prawnicy, przedstawiciele Ministerstwa Środowiska i Ministerstwa Edukacji. Przylecieli także goście z Finlandii i Niemiec.

Uczestnicy konferencji wysłuchali 14 referatów, których tematyka dotyczyła w dużej mierze zagadnień prawnych dotyczących edukacji leśnej oraz sposobów jej finansowania. Zastanawiano się m.in. nam sposobem określania edukacji prowadzonej przez leśników – czy należy ją nazywać leśną, przyrodniczą, przyrodniczoleśną, czy może ekologiczną. Jak się okazuje, nie dla wszystkich poszczególne nazwy są oczywiste, co może być problematyczne w przypadku prawnych rozwiązań w tym zakresie.

Dużo emocji wzbudziło to, że w podstawie programowej nie ma nawet wzmianki o potrzebie prowadzenia tego rodzaju edukacji . Dyskutowano również o tym, jakie zagadnienia powinny znajdować się w projekcie zmian tej podstawy, m.in. zagadnienia dotyczące krajowych lasów i polskiej przyrody.

Nauczyciele podczas dyskusji wielokrotnie kierowali swoje prośby pod adresem pracowników LP o jak najczęstszą i ścisłą współpracę. Obie strony uznały, że bez niej edukacja młodzieży nie może być prowadzona efektywnie. Nauczyciele czują się niepewnie jeśli chodzi o znajomość lasu i zjawisk w nim zachodzących. Z kolei leśnicy potrzebują wsparcia metodycznego nauczycieli.

Konferencja zakończyła się przyjęciem przez uczestników wniosków. Jeden z nich wyrażał potrzebę utworzenia Krajowego Programu Edukacji Leśnej. Jednym z jego celów strategicznych miałoby być objęcie systematyczną edukacją leśną wszystkich uczniów.

Anna Pikus
CILP